به نام خدا
به او که هرچه هستیم وداریم از او -انی که ما فراموش کرده ایم داشتنش را ولی او......
سوختیم از بودی که هیچ گاه به چشم نیامد سوختیم از این که چرا توی این روزگار امدیم سوختیم بدون اهی بدون دلی بدونه................
غریبانه میسوزیم و به حال غربت ما وقربت ما کسی نگریست
(ما بی چراغ به راه افتاده ایم ما میرویم و ایا از پس ما یادی در دلها خواهد گذشت )