اهای من اینجا جا موندم

اهایییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی

به کسی بر نخوره برنخوره من یکی پنجره مو میبندم
نویسنده : AA------------------------------------- - ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۱٥

سلام

دوست ندارم شکایت کنم یا حرفی بزنم که خوب نباشه

چند روزه خیلی حساس شدم روی نوع پوشش ادمها به یک چیزه جالب رسیدم

جالب بود اقایان شهرمون رو دیدم هیچ کدومشون پیش واز پاییز وزمستون

نرفتن منظورم این نیست که لباس گرم نپوشیدن کسی رو ندیدم لباس نو

پوشیده باشه دلم میگیره وقتی میبینم                                              

(ببخشید به کسی بر نخوره ...ولی خانمها رو اینطوری ندیدم ) 

خوشحال شدم از اینکه خانها با تغیر فصل تغییر کردن با لباس نو

قبلا اینطوری نبود همه ما  فقط منتظر تغییر بودیم تا با اون شاد بشیم

کاشی کسی پیدا میشد گرد غم رو از روی دل وصورتمون بر میداشت

دلمون تنگ شده برای شادی   دلم تنگ شده .....................

========================================

طبق این چند بار دوباره یک قسمتی از شعر اقای رجایی رو مینویسم

                                                  3-1

روزگارت باد شیرین شادباش     دست کم یک شب تو هم فرهاد باش

اه در شهر شما یاری نبود           قصه هایم را خریداری نبود

وای رسم شهرتان بیداد بود         شهرتان از خون ما اباد بود

از در ودیوارتان خون میچکد       خون من فرهاد مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شوم تان     خسته از همدردی مسموم تان

اینهمه خنجر دل کس خون نشد      اینهمه لیلی کسی مجنون نشد

اسمان خالی شد از فریادتان           بیستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پیشه ام           بویی از فرهاد دارد تیشه ام

 


comment نظرات ()